Bir varmış bir yokmuş, Elif adında tatlı bir kız varmış. Elif, temiz olmayı ve düzenli olmayı çok severmiş. Her sabah uyandığında, yatağını toplar, elini ve yüzünü yıkarmış. Elif’in annesi, ona her zaman temizlik yapmanın önemini anlatır ve Elif de bu alışkanlığı kazandığı için çok mutluymuş.

Bir gün Elif, okula gitmek için hazırlanırken dişlerini fırçalamayı unuttuğunu fark etmiş. Hemen banyoya koşmuş ve dişlerini güzelce fırçalamış. Annesi bu durumu görmüş ve ona gülümsemiş:

“Aferin Elif! Temizlik alışkanlıkları çok önemlidir. Dişlerimizi fırçalamak hem sağlığımızı korur hem de güzel bir gülümsemeye sahip olmamızı sağlar.”

Elif, okulda eline aldığı elmayı yemeden önce suyla yıkamış. Okuldaki arkadaşları Elif’in bu dikkatine her zaman hayran kalırlarmış. Elif, arkadaşlarına da temizlik hakkında bildiklerini anlatırmış.

Bir gün sınıfta öğretmeni, temizlik ve hijyen hakkında bir konuşma yapmış. Elif, elini kaldırarak öğretmenine katkıda bulunmak istemiş:

“Öğretmenim, ben her sabah dişlerimi fırçalarım ve ellerimi sık sık yıkarım. Çünkü temiz olmak hem bizi sağlıklı tutar hem de kendimizi iyi hissetmemizi sağlar.”

Öğretmeni Elif’in bu söylediklerini çok beğenmiş ve diğer öğrencilere örnek göstermiş. Elif’in arkadaşları da bu sözlerden etkilenmiş ve temizlik konusunda daha dikkatli olmaya karar vermişler. Elif, sınıf arkadaşlarıyla birlikte temizlik kulübü kurmuş ve her hafta birlikte temizlik alışkanlıkları üzerine konuşmalar yapmışlar.

Elif’in bu çabaları sayesinde sınıf her zaman düzenli ve temiz kalmış. Öğretmenleri ve arkadaşları, Elif’in temizliğe olan sevgisini takdir etmişler ve ona teşekkür etmişler. Elif, temiz olmanın sadece kendine değil, çevresine de fayda sağladığını görmüş ve bu yüzden temizlik alışkanlıklarını sürdürmekten hiç vazgeçmemiş.